به موجب تبصره (۳) ماده ۱۴۷ قانون مالیاتهای مستقیم الحاقی ۳۱ تیرماه ۱۳۹۴:
«ﭘﺬﯾﺮش ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﭘﺮداﺧﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﻣﺎﻟﯿﺎﺗﯽ ﻣﻮﺿﻮع اﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﯿﻮه ﺗﻬﺎﺗﺮی اﻧﺠـﺎم ﻧﺸـﻮد از ﻣﺒﻠﻎ ﭘﻨﺠﺎه ﻣﯿﻠﯿﻮن (۵۰.۰۰۰.۰۰۰) رﯾﺎل ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﻨﻮط ﺑﻪ ﭘﺮداﺧﺖ ﯾﺎ ﺗﺴﻮﯾﻪ وﺟﻪ آن از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ (ﺳﯿﺴـﺘﻢ) ﺑـﺎﻧﮑﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.»
بدین ترتیب از ابتدای سال ۱۳۹۵ (زمان لازم الاجرا شدن اصلاحیه قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۳۱ تیرماه ۱۳۹۴ مقرر در ماده۲۸۱ این قانون)، در راستای ایجاد شفافیت بیشتر در مبادلات اقتصادی (خرید کالا، خدمات و انجام هزینه) و امکان راستی آزمایی آنها؛ با لحاظ این امر که بررسی هزینه یک مؤدی الزاماً درآمدی برای مؤدی دیگر محسوب می شود، ضرورت دارد که پرداخت های بیش از ۵ میلیون تومان مربوط به طرفین این مبادلات صرفاً از طریق سیستم بانکی انجام گیرد.
برابر قانون کار مبنای محاسبه عیدی و پاداش سالانه کارگران در کارگاههایی که طرح طبقه بندی مشاغل دارند مزد گروه و پایه یا مزد مبنا و در واحدهای فاقد طرح طبقه بندی، مزد ثابت یعنی مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل است.
به گزارش ایسنا، جدا از عیدی و پاداش سالانهای که به کارگران مشمول قانون کار پرداخت میشود، پاداشهای موردی که در قبال انجام خدمات فوقالعاده و برجسته یا فعالیت با کیفیت و کمیت بیش از حد معمول از سوی کارفرما به کارگران مشمول قانون کار پرداخت میشود قانونا ممنوعیتی ندارد.
عیدی و پاداش کارگران ساعتی
آن دسته از کارگرانی که حقوق ماهانه ثابت نداشته و دستمزد آنها در ماه متغیر است محاسبه عیدی و پاداش پایان سال آنها بر اساس میانگین حقوق ۳ ماه آخر خدمت آنان محاسبه میشود.
عیدی و پاداش کارگران پارهوقت
برابر ماده ۳۹ قانون کار، میزان مزد و مزایای کارگرانی که به صورت نیمه وقت یا کمتر از ساعات قانونی تعیین شده به کار اشتغال دارند به نسبت ساعات کار محاسبه و پرداخت میشود که میزان عیدی و پاداش نیز از این قاعده کلی مستثنی نیست.
عیدی و پاداش کارگران فصلی
مبلغ پرداختی بابت عیدی و پاداش به کارگران کارگاههای فصلی مشمول قانون کار و همچنین کارگران سایر کارگاههای مشمول که کمتر از یک سال در کارگاه کار کردند باید بر ماخذ ۶۰ روز و به نسبت ایام کارکرد در سال محاسبه شود.
عیدی و پاداش کارگران کار مزدی
مزد مورد عمل در محاسبه وجوه عیدی و پاداش پایان سال به کارگران کارمزدی عبارت از متوسط کارمزد دریافتی آنان بر حسب مدت ایام کارکرد در سال است.
عیدی و پاداش کارگران اخراجی یا مستعفی
آن دسته کارگرانی که در طول سال از خدمت استعفا میدهند، اخراج یا بازنشسته میشوند و به طریقی رابطه آنها با کارفرما و کارگاهی که در آن کار میکنند قطع میشود، به نسبت مدت کارکرد خود شایسته دریافت عیدی و پاداش سالانه خواهند بود.
در مورد محاسبه عیدی و پاداش کارگران مشمول قانون کار، مبنای محاسبه و پرداخت عیدی و پاداش پایان سال، مزد و فوق العادههایی است که کارگر به مناسبت اشتغال در شغل مربوط دریافت میکند؛ در واقع مزایایی که فرد به نوعی در ارتباط با شغل دریافت میکند از اجزای مزد به شمار میآید و بر همین اساس فوق العاده شغل، سختی کار و هر آنچه که به تبع شغل به کارگر داده شود جزو مزد منظور شده و باید در محاسبه عیدی و پاداش پایان سال لحاظ شود.
مزایای رفاهی و انگیزشی از قبیل کمک هزینه مسکن، بن خواربار، کمک عائلهمندی و پاداش افزایش تولید جزو مزد به حساب نمیآید و در پرداخت عیدی و پاداش منظور نمیشود.
دولتی یا خصوص بودن کارگاه و نوع فعالیت آن در میزان عیدی و پاداش سالانه کارگران تاثیری ندارد و با توجه به ماده واحده قانون مربوط به تعیین عیدی و پاداش سالانه کارگران شاغل در کارگاههای مشمول قانون کار مصوب سال ۱۳۷۰ مجلس، همه کارگران مشمول قانون کار صرفنظر از محل اشتغال و نوع کارگاه اعم از دولتی، خصوصی، تعاونی، صنعتی، کشاورزی و خدماتی باید به میزان مقرّر در مصوبه مذکور از عیدی و پاداش سالانه برخوردار شوند.
قانون کار (تعطیلات و مرخصی ها)
ماده ۶۲- روز جمعه ، روز تعطیل هفتگی کارگران با استفاده از مزد می باشد .
تبصره ۱- در امور مربوط به خدمات عمومی نظیر آب ، برق ، اتوبوس رانی و یا
در کارگاه هایی که حسب نوع یا ضرورت کار و یا توافق طرفین ، به طور مستمر
روز دیگری برای تعطیل تعیین شود همان روز در حکم روز تعطیل هفتگی خواهد بود
و به هر حال تعطیل یک روز معین در هفته اجباری است .
کارگرانی که به هر عنوان به این ترتیب روزهای جمعه کار می کنند، در مقابل
عدم استفاده از تعطیل روز جمعه (۴۰%) اضافه بر مزد دریافت خواهند کرد .
تبصره ۲- در صورتی که روزهای کار در هفته کمتر از شش روز باشد ، مزد روز
تعطیل هفتگی کارگر معادل یک ششم مجموع مزد یا حقوق دریافتی وی در روزهای
کار در هفته خواهد بود .
تبصره ۳- کارگاه هایی که با انجام ۵ روز کار در هفته و ۴۴ ساعت کار قانونی
کارگرانشان از دو روز تعطیل استفاده می کنند ، مزد هر یک از دو روز تعطیل
هفتگی برابر با مزد روزانه کارگران خواهد بود .
ماده ۶۳- علاوه بر تعطیلات رسمی کشور ، روز کارگر (۱۱ اردیبهشت) نیز جزو تعطیلات رسمی کارگران به حساب می آید .
ماده ۶۴- مرخصی استحقاقی سالانه کارگران با استفاده از مزد و احتساب چهار
روز جمعه ، جمعا یک ماه است . سایر روزهای تعطیل جزو ایام مرخصی محسوب
نخواهد شد . برای کار کمتر از یک سال مرخصی مزبور به نسبت مدت کار انجام
یافته محاسبه می شود.
ماده ۶۵- مرخصی سالیانه کارگرانی که به کارهای سخت و زیان آور اشتغال دارند
۵ هفته می باشد . استفاده از این مرخصی ، حتی الامکان در دو نوبت در پایان
هر شش ماه کار صورت می گیرد .
ماده ۶۶- کارگر نمی تواند بیش از ۹ روز از مرخصی سالانه خود را ذخیره کند .
ماده ۶۷- هر کارگر حق دارد به منظور ادای فریضه حج واجب در تمام مدت کار
خویش فقط برای یک نوبت یک ماه به عنوان مرخصی استحقاقی یا مرخصی بدون حقوق
استفاده نماید .
ماده ۶۸- میزان مرخصی استحقاقی کارگران فصلی بر حسب ماه های کارکرد تعیین می شود .
ماده ۶۹- تاریخ استفاده از مرخصی با توافق کارگر و کارفرما تعیین می شود .
در صورت اختلاف بین کارگر و کارفرما نظر اداره کار و امور اجتماعی محل لازم
الاجرا است .
تبصره- در مورد کارهای پیوسته (زنجیره ای) و تمامی کارهایی که همواره حضور
حداقل معینی از کارگران در روزهای کار را اقتضا می نماید ، کارفرما مکلف
است جدول زمانی استفاده از مرخصی کارگران را ظرف سه ماه آخر هر سال برای
سال بعد تنظیم و پس از تایید شورای اسلامی کار یا انجمن صنفی یا نمایندگان
کارگران اعلام نماید .
ماده ۷۰- مرخصی کمتر از یک روز کار جزو مرخصی استحقاقی منظور می شود .
ماده ۷۱- در صورت فسخ یا خاتمه قرارداد کار یا بازنشستگی و از کارافتادگی
کلی کارگر و یا تعطیل کارگاه مطالبات مربوط به مدت مرخصی استحقاقی کارگر به
وی و در صورت فوت او به ورثه او پرداخت می شود .
ماده ۷۲- نحوه استفاده از مرخصی بدون حقوق کارگران و مدت آن و شرایط برگشت
آنها به کار پس از استفاده از مرخصی با توافق کتبی کارگر یا نماینده قانونی
او و کارفرما تعیین خواهد شد .
ماده ۷۳- کلیه کارگران در موارد ذیل حق برخورداری از سه روز مرخصی با استفاده از مزد را دارند .
الف- ازدواج دایم .
ب- فوت همسر ، پدر ، مادر و فرزندان .
ماده ۷۴- مدت مرخصی استعلاجی ، با تایید سازمان تامین اجتماعی ، جزو سوابق کار و بازنشستگی کارگران محسوب خواهد شد .
یک شرکت تجاری یا موسسه غیر تجاری مکلف است هر سال تا 31 تیر ماه اظهارنامه و دفاتر دارایی سال گذشته مالی شرکت را به دارایی مربوطه و ممیز شرکت تسلیم نماید .
درواقع هر شرکتی وضعیت مالی خود را به دارایی اعلام نموده و مالیات مربوط به سال مالی گذشته را طبق اظهارنامه تسلیمی پرداخت می نماید .
حال اگر شرکتی در سال مالی گذشته هیچگونه فعالیتی ننموده باشد می تواند به دارایی عدم فعالیت شرکت را اعلام نماید .
جهت اعلام عدم فعالیت شرکت و معافیت مالیاتی به نکات زیر توجه فرمایید :
1- عدم فعالیت شرکت ناظر به گذشته می باشد و نمی توان نسبت به آینده یا سال مالی بعد اعلام عدم فعالیت نمود .
2- جهت اعلام عدم فعالیت باید تشکیل پرونده دارایی نمود و بدون تشکیل پرونده عدم فعالیت معنایی ندارد .
3- عدم فعالیت شرکت حتما باید در مهلت قانونی یعنی 4 ماه اول سال مالی بعد اعلام گردد و اگر خارج از مهلت مقرر باشد شرکت مشمول جریمه مالیاتی خواهد شد .
4- جهت عدم فعالیت شرکت تسلیم دفاتر مالی و اظهارنامه عدم فعالیت ضروری است ، پس هر سال دفاتر مالی شرکت را در مهلت مقرر تهیه نمایید .
5- برای مثال عدم فعالیت سال 94 ( اول فروردین تا آخر اسفند 94) تا 31 تیر ماه 95 و با تسلیم دفاتر مالی و اظهارنامه مالیاتی عدم فعالیت شرکت صورت می پذیرد .
6- برای هر سال می بایست عدم فعالیت شرکت را اعلام نمود .